Kemal Öztürk

Bir tufan yaşıyoruz insanlık olarak...  

Ahlak, vicdan, hukuk, adalet, yaşam hakkı dünyayı vuran ahlaksız bir tufan yüzünden sular altında kaldı. Elimizdeki insani değerlerin hepsi eriyor yavaş yavaş… Devletler, ülkeler, kurumlar bu ahlaksız tufan yüzünden anlamsızlaşıyor ve yok oluyor gözlerimizin önünde.  

Gazze; Siyonizm’in, onu koruyup kollayan acımasız emperyalist devletlerin ve ona koşulsuz destek veren açgözlü kapitalist şirketlerin ahlaksız saldırısı altındayken yaşanıyor tüm bunlar.

Aç bırakarak çocuk öldüren canilere dünyanın sessiz kalmasından doğdu bu tufan. Masum çocukların öldürüldüğü bir düzene sessiz kalındı mı, yer ve gök arasında ne varsa isyan eder.  

Masumların öldürülmesini sessizce izleyenlerin laneti, sahip oldukları tüm insani değerlerin ellerinden alınmasıdır. Ahlak, adalet, vicdan, merhamet bu yüzden erip yok oluyor bu tufanda.  

Sessiz kalanların, zulme karşı direnmeyenlerin bir başka laneti ise hayatlarında huzur, mutluluk, yaşama sevincinin ellerinden alınması olsa gerek. Yaşamlarının anlamını yitirdiğini görüyorlar her geçen gün ve bunun nedenini bulamadıkları için çılgınca başka şeyler deneyip huzuru, mutluluğu bulmaya çalışıyorlar.  

Çocukların kemikleri çıkana kadar aç bırakıp öldürüldüğü bir dünyada kimse huzuru bulmaz.  

Ne kadar gözünüzü kapatırsanız kapatın ne kadar görmemeye çalışırsanız çalışın, Gazze’nin laneti gelip sizi bulacak ve huzurunuzu elinizden alacaktır.

Böyle bir ortamda insana ait tüm değerler ayaklar altına alındığından, herkesin bir gelecek kaygısı içine düşmesi de bu lanetin bir parçasıdır. Çılgınca silahlanma da bu yüzdendir. Geleceklerini böyle garanti altına aldıklarını düşünürler. Oysa asıl sorunun insana ait değerleri, en başta da adalet duygusunu yakıp yıkan ve eriten tufan o tufan olduğunu bilmiyorlar.  

Adalet yok olduğunda insanın tutunacak dalı kalmaz geriye...

Çocuk öldürmeyi normal gören ve durdurmayan kötücül insan neslinin soyunun tükenmesi haktır, sanırım bunu yaşıyoruz. Bir tufan başladı ve bu kötücül insan neslinin sonunu getirecek. Nuh’un yaşadığı tufana ne kadar benziyor…  

Kötücül insanları yutup yok edecek tufana karşı Nuh’un inşa ettiği gemiyi de yaptı birileri. Tıpkı Nuh’un yeryüzündeki canlılar arasından seçtiği türler gibi, bizim aramızdan da birileri seçildi. Her renkten, her dinden, her fikirden, her ülkeden, her meslekten insanlar seçildi aramızdan. Bence en kıymetlilerimiz, en dürüstlerimiz, en vicdanlılarımız ve en cesurlarımızı seçtiler…  

Onları gemilere koyacaklar ve Nuh’un tufanda gemisinin gideceği yere benzer, kurtuluşun olduğu yere gönderecekler.  

Yeryüzünde insani değerlerin yok olmadığı, bu tufandan etkilenmeyen tek yer Gazze’dir. Bu gemiler oraya gidecek.  

40 ülkeden seçilmiş insan türünün en kıymetli olanları, bu gemilerde yeniden bir insanlık inşa edecekler. Tufanda yok olan vicdanı, adaleti, ahlakı ve diğer insani değerleri yeniden ve daha güzelini nasıl inşa edeceklerini bulacaklar.  

Nuh’un ahlaksızlıktan helak olmuş kavmi gibi, çocukların ölümüne sessiz kalan ve suç ortağı olan insanlığın helak olması sonrası yeni bir dünya kuracak bu seçilmiş insanlar.  

Açgözlü emperyalizmin, acımasız kapitalizmin, kanlı diktatörlüklerin, ilkesiz iktidarların yerine; bize sadece insan yaşamını kutsal sayan bir dünya düzeni nasıl olur, onu bulacaklar.  

Yeryüzünün işgal edilmemiş yegâne toprakları Gazze’ye giderek orada karaya çıkacaklar, tıpkı Nuh’un gemisindekiler gibi. Sonra yeryüzünün cennetini, dünyanın en onurlu insanlarıyla Filistin topraklarından başlayarak yeniden kuracaklar.  

Sumud gemileri, Gazze’deki Filistinlileri değil, tüm değerleri ölmek üzere olan insanlığı kurtarmak için yola çıktı aslında.