İsrail’de 2026 Knesset Seçimleri: Seçim Listeleri ve Siyasi Programlar

İsrail’de 27 Ekim’de yapılacak Knesset seçimleri öncesi partiler aday listelerini netleştirirken, Netanyahu cephesi ile karşıt blok arasındaki mücadele giderek sertleşiyor. Anketler sandalye dağılımında dengelerin değişebileceğine işaret ederken, hükümet kurmak için gerekli 61 sandalye hâlâ seçimlerin en kritik eşiği olarak öne çıkıyor.
 İsrail’de 2026 Knesset Seçimleri Seçim Listeleri ve Siyasi Programlar

18.09.2026 - 14:07  |  Son Güncellenme:  18.09.2026 - 14:29

İsrail’de siyasi partiler, 27 Ekim 2026’da yapılacak 26. Knesset seçimleri için aday listelerini 7-8 Eylül 2026 tarihlerinde sundu. Seçimlerde 38 liste, 7 milyon 337 bin seçmenin oyu için yarışacak. Bu sayı, 2022’de yapılan bir önceki Knesset seçimlerine kıyasla yaklaşık 548 bin daha fazla seçmen anlamına geliyor.

Seçimlere katılan listelerden yalnızca 12’sinin, kullanılan geçerli oyların yüzde 3,25’i olarak belirlenen seçim barajını aşarak parlamentoda temsil hakkı kazanabileceği tahmin ediliyor.

İsrail’de ülkenin tamamının tek seçim bölgesi kabul edildiği nispi temsil sistemi uygulanıyor. Seçim barajını aşan her liste, kullanılan toplam oylar içindeki oy oranına karşılık gelen sayıda milletvekilliği elde ediyor.

Yahudi partileri arasında yalnızca Likud, Demokratlar ve Dini Siyonizm olmak üzere üç parti, seçim listelerini belirlemek amacıyla ön seçim düzenledi. Diğer partilerde ise aday listeleri parti liderleri tarafından belirlendi. Buna karşılık Arap partilerinin tamamı aday listelerini seçim yoluyla oluşturdu.

Likud’un listesi ve hükümet koalisyonunu toparlama çabaları

Likud Partisi, Knesset seçimlerinde yarışacak aday listesini 17 Ağustos 2026’da belirledi. Parti lideri Binyamin Netanyahu, 2023’te kendi hükümeti tarafından başlatılan ve metinde yargı darbesi olarak tanımlanan süreçte izlediği politikaları destekleyen yakın isimleri listenin üst sıralarına taşımaya özen gösterdi.

Netanyahu

Buna karşılık Netanyahu, parti liderliği konusunda beklentileri bulunan birçok Likud yöneticisini listenin alt sıralarına iterek seçilme ihtimallerini azalttı.

Likud kongresi, Netanyahu’ya Knesset seçimleri için hazırlanan parti listesine sekiz adayı doğrudan yerleştirme yetkisi verdi. Ancak Netanyahu, seçmen nezdinde önemli karşılığı bulunan isimleri listeye dahil etmeyi başaramadı. Bunun üzerine Likud tabanında yüksek popülariteye sahip olmayan bazı isimleri tercih etti.

Bu isimler arasında Savunma Bakanı Yisrael Katz, Dışişleri Bakanı Gideon Saar, aşırı sağcı popülist yorumcu Yaakov Bardugo ile İsrail’in Gazze Şeridi’ndeki savaşında hayatını kaybeden ve yaralananların ailelerinden bazı adaylar yer aldı.

Netanyahu böylece aday listesi üzerindeki kontrolünü güçlendirdi. Bu durumun, seçimleri kaybetmesi halinde muhalefetin liderliğini sürdürmesine imkan sağlayacağı değerlendiriliyor.

Kamuoyu araştırmaları Likud’un seçimlerde 20 ila 23 sandalye kazanacağını öngörüyor. Parti mevcut Knesset’te 32 sandalyeye sahip.

Öte yandan Netanyahu, kendi siyasi kampını bir arada tutmakta da güçlük yaşıyor. Bu sorunlardan biri, hükümet koalisyonundaki bazı aşırı sağ partileri seçimlere tek başlarına girme riskinden vazgeçirmeye çalışması. Söz konusu partilerin ayrı listelerle yarışması oyların bölünmesine ve bazı partilerin seçim barajının altında kalmasına yol açabilir.

Netanyahu, Bezalel Smotrich liderliğindeki Dini Siyonizm Partisi ile Itamar Ben-Gvir liderliğindeki Yahudi Gücü Partisi’ni ortak listeyle seçime sokma girişiminde başarılı olamadı.

Netanyahu ayrıca İsrail ordusundan emekli tuğgeneral ve metinde faşist eğilimlere sahip olarak tanımlanan Ofer Winter’i, liderliğini yaptığı Amha Yisrael (Halkın İsrail) Partisi ile daha önce mensubu olduğu Dini Siyonizm Partisi arasında ortak liste kurulmasına ikna edemedi.

Buna karşılık Netanyahu, Smotrich ile Zehut (Kimlik) Partisi lideri Moshe Feiglin’i Knesset seçimlerine ortak listeyle girmeye ikna etmeyi başardı.

Aşırı sağ partilerin seçim listeleri

Metinde faşist sağ partiler olarak nitelendirilen dört parti, Knesset seçimlerine üç ayrı listeyle katılıyor.

Bu partilerin tamamı seçim programlarında, Gazze Şeridi ve işgal altındaki Kudüs dahil Batı Şeria’daki Filistinlilerin Filistin dışına çıkarılmasını ve söz konusu bölgelerin İsrail’e ilhak edilmesini savunuyor.

Partiler ayrıca metinde yargı darbesi olarak tanımlanan süreci destekliyor ve hükümetin yetkilerini sınırlandıran denge ve denetim mekanizmalarının, özellikle de yargısal denetimin bulunmadığı otoriter bir yönetim sistemi kurulmasını istiyor.

Ben-Gvir

Bu listeler; Ben-Gvir liderliğindeki Yahudi Gücü Partisi, Smotrich ile Feiglin’in liderliğindeki Dini Siyonizm-Zehut ortak listesi ve Amha Yisrael listesinden oluşuyor.

Yahudi Gücü Partisi’nin seçim listesinin ilk sırasında Ben-Gvir bulunuyor. Onu, partinin en sert isimlerinden bazıları takip ediyor. Bunların başında, Netanyahu ile yaşadığı anlaşmazlığın ardından Likud’dan Yahudi Gücü’ne geçen Knesset üyesi Tally Gotliv geliyor.

Gotliv, Netanyahu’yu Likud’un Knesset aday listesi için yapılan seçimlerde kendisine karşı müdahalede bulunmakla suçlamıştı.

Kamuoyu araştırmaları Yahudi Gücü Partisi’nin seçimlerde 7 ila 8 sandalye kazanacağını gösteriyor.

Smotrich ve Feiglin ise Netanyahu’nun desteğiyle 1 Eylül 2026’da seçim barajını aşmayı garanti altına almak amacıyla ortak liste konusunda anlaşmaya vardı.

Dini Siyonizm-Zehut listesinin başında Smotrich bulunurken, onu Feiglin takip ediyor. Feiglin’in partisi ayrıca listenin 10. ve 11. sıralarında adaylara sahip.

Metinde Feiglin’in aşırılık ve ırkçılık konusunda Smotrich ile yarıştığı belirtiliyor. Feiglin, Gazze Şeridi’ndeki savaş sırasında bölgedeki son Filistinlinin de çıkarılması ve Gazze kentinin Yahudi bir şehre dönüştürülmesi çağrısında bulunmuştu.

Feiglin ayrıca Lübnan’ın güneyinin Zahrani Nehri’ne kadar işgal edilmesini, burada yaşayan Lübnanlıların bölgeden çıkarılmasını ve söz konusu toprakların İsrail’e ilhak edilmesini savunmuştu.

Kamuoyu araştırmalarında Dini Siyonizm-Zehut listesinin Knesset’te 4 ila 5 sandalye kazanacağı tahmin ediliyor.

Ağustos 2026’nın sonlarında Knesset seçimlerine katılmak amacıyla kurulan Amha Yisrael Partisi ise kuruluş konuşmasında Filistin devleti kurulmasını kesin biçimde reddettiğini ve “Gazze’de çözümün göç olduğunu” açıkladı.

Parti lideri Winter, İsrail’de hem dindarlar hem de seküler kesimler içindeki aşırı sağ seçmenin desteğini kazanmaya çalışıyor. Kamuoyu araştırmaları Amha Yisrael listesinin Knesset’te dört sandalye kazanacağını gösteriyor.

Geleneksel dini partiler ise Şas ve Yahadut HaTorah tarafından temsil edilen iki listeyle seçimlere katılıyor.

Şas’ın seçim listesinin başında Aryeh Deri bulunuyor. Parti, son dönemde Haredi Yahudilerin İsrail ordusuna alınması tartışmaları ve Deri ile Şas’ın kurucusu ve ruhani lideri Haham Ovadia Yosef’in oğlu Haham Yitzhak Yosef arasında yaşanan anlaşmazlık nedeniyle seçmen desteğinde gerileme yaşadı.

Şas, 2022 Knesset seçimlerinde 11 sandalye kazanmıştı. Kamuoyu araştırmaları partinin ekim ayındaki seçimlerde yedi sandalye elde edeceğini gösteriyor.

Şas’ın seçmen tabanı, Mizrahi Yahudiler içindeki birbirinden farklı iki kesime dayanıyor. Bunlardan ilki, mensuplarının önemli bölümü orduda askerlik yapan geleneksel kesim; ikincisi ise askerlik hizmetini reddeden Haredi kesim.

Askerlikten kaçınan Haredilere yaptırım uygulanması, Mizrahi kökenli Haredi seçmenlerin Şas yönetimine tepki göstermesine yol açtı. Bunun nedeni, parti yönetiminin bu yaptırımları engelleyememesi oldu.

Öte yandan Şas yönetiminin Haredilerin askere alınmasına karşı sert tutumu da çocukları orduda hizmet eden diğer kesimde rahatsızlık yarattı.

Deri, krizin etkisini azaltma girişimi kapsamında Haham Yosef’i Şas hareketinin ruhani lideri olarak tanırken kendisi hareketin siyasi liderliğini sürdürdü.

Degel HaTorah ve Agudat Yisrael partilerinden oluşan ve Batılı Haredi Yahudileri temsil eden Yahadut HaTorah’ın ise mevcut seçim gücünü koruması bekleniyor. Kamuoyu araştırmaları partiye Knesset’te yaklaşık sekiz sandalye veriyor.

Netanyahu karşıtı partilerin listeleri

Netanyahu karşıtı kampta dört seçim listesi Knesset seçimlerine katılıyor.

Bunlar; eski İsrail Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot liderliğindeki Yashar (Dürüst) Partisi, Naftali Bennett ve Yair Lapid liderliğindeki Beyahad (Birlikte), eski Genelkurmay Başkan Yardımcısı Yair Golan liderliğindeki Demokratlar ve Avigdor Lieberman liderliğindeki Yisrael Beiteinu (İsrail Evimiz) Partisi.

Aşırı sağ kampındaki partiler Netanyahu’nun liderliği konusunda uzlaşırken, Netanyahu karşıtı kampın liderleri kendi aralarında liderlik mücadelesi veriyor.

eski İsrail Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot

Ancak Eisenkot liderliğindeki Yashar’ın kamuoyu araştırmalarında rakiplerinin önünde yer almaya devam etmesi, söz konusu kampın seçimleri kazanması durumunda Eisenkot’u başbakanlık için en güçlü aday konumuna getiriyor.

Netanyahu karşıtı partilerin çıkış noktaları ve siyasi-toplumsal konulardaki tutumları birbirinden farklı olsa da Netanyahu’ya karşı çıkma ve onu iktidardan uzaklaştırma konusunda ortak bir tutum sergiliyorlar.

Bu partiler, farklı düzeylerde de olsa Netanyahu’nun karşısında yer alıyor. Bunun nedenleri arasında metinde yargı darbesi olarak tanımlanan süreç bulunuyor.

Partiler ayrıca İsrail Yahudi ve demokratik bir devlettir yaklaşımını savunuyor, 7 Ekim 2023’te yaşanan ve metinde başarısızlık olarak tanımlanan olayların araştırılması için resmi bir yargı soruşturma komisyonu kurulmasını istiyor ve Haredi Yahudilerin İsrail ordusunda askerlik yapması gerektiğini savunuyor.

Filistin meselesine ilişkin olarak ise bu kamptaki partiler genel anlamda, Filistinlilerle varılacak herhangi bir nihai çözümde Batı Şeria’daki yerleşim blokları ile işgal altındaki Kudüs’te bulunan Yahudi yerleşimlerinin İsrail yönetimi altında kalması konusunda uzlaşıyor.

Söz konusu partiler aynı zamanda Filistin meselesini geri plana itiyor ve Filistin halkının kendi kaderini tayin etme ve 4 Haziran 1967 sınırlarında bağımsız bir devlet kurma hakkını kabul etmiyor.

Partilerin hedefi yalnızca Yahudi Siyonist partilerden oluşan bir hükümet kurmak.

Demokratlar Partisi dışındaki partiler yalnızca bir Arap partisinin hükümet koalisyonuna katılmasına karşı çıkmakla kalmıyor, en azından şu ana kadar Arap partilerinin hükümete koalisyon dışından destek vermesini de reddediyor.

Başka bir ifadeyle söz konusu partiler, hükümetin Knesset’te Yahudi çoğunluğuna dayanması gerektiğini savunuyor. Ancak mevcut tabloya göre bu çoğunluğu sağlayabilmiş değiller.

Yashar Partisi’nin kurucusu Eisenkot, Knesset seçim listesinde İsrail toplumunun farklı kesimlerine yer vermeye özen gösterdi.

Listenin kadın ve erkek adayları eşit sayıda bulunuyor. Listede özellikle askeri ve güvenlik kurumları başta olmak üzere devlet kurumlarında deneyim kazanmış isimlerin yanı sıra iş insanları, ileri teknoloji sektöründen isimler, ekonomi uzmanları, yerel yönetim liderleri, protesto hareketlerinin temsilcileri ve İsrail’in Gazze Şeridi’ndeki savaşı sırasında hayatını kaybedenler ile esirlerin ailelerinden adaylar bulunuyor.

Ayrıca listede daha önce Yesh Atid ve Mavi-Beyaz partilerinde görev yapan Knesset üyeleri de yer alıyor.

Bunlar arasında, kısa süre önce Mavi-Beyaz’dan ayrılarak Siyonist Ev Partisi’ni kuran Hili Tropper da bulunuyor. Ancak Tropper, kendi partisinin seçim barajını aşamamasından endişe ederek Yashar’ın listesine üst sıralardan katılmayı tercih etti.

Eisenkot, partisini İsrail siyasetinin merkezinde konumlandırdı ve özellikle acil iç sorunların çözümünde kendisini Netanyahu hükümetine alternatif olarak sunuyor.

Kamuoyu araştırmalarına göre Yashar’ın seçimlerde 23 ila 25 sandalye kazanması bekleniyor.

Bennett ve Lapid ise 26 Nisan 2026’da kurdukları Beyahad listesinin başında yer alıyor.

Liste, Bennett 2026 ile Yesh Atid partilerinin ittifakı sonucu kuruldu. İttifakın oluşturulduğu dönemde kamuoyu araştırmaları iki partinin birlikte yaklaşık 26 Knesset sandalyesi kazanabileceğini gösteriyordu.

Ancak anketlerde listeye verilen destek kısa sürede geriledi ve son dönemde 12 ila 14 sandalye seviyesinde istikrar kazandı.

Yair Golan ise İşçi Partisi ile Meretz’in Haziran 2024’te birleşmesiyle kurulan Demokratlar Partisi’nin listesini yönetiyor.

Birleşmenin amacı, geleneksel Siyonist solun gerilemesini ve Knesset’te temsil edilme ihtimalinin tamamen ortadan kalkmasını önlemekti.

Parti, seçim listesini 20 Temmuz 2026’da belirledi. Kamuoyu araştırmaları Demokratlar’ın 10 ila 11 sandalye kazanacağını gösteriyor.

Avigdor Lieberman

Avigdor Lieberman ise Yisrael Beiteinu’nun listesinin başında bulunuyor.

1990’lı yıllarda eski Sovyetler Birliği ülkelerinden İsrail’e gerçekleşen ve yaklaşık bir milyon kişiyi kapsayan göç dalgasıyla ülkeye gelen Rus kökenli Yahudi göçmenler, partinin temel seçmen kitlesi olmayı sürdürüyor.

Kamuoyu araştırmalarında Yisrael Beiteinu’nun 9 ila 10 sandalye kazanacağı tahmin ediliyor.

Arap partilerinin seçim listeleri

Arap partileri seçimlere iki listeyle katılıyor: Ortak Arap Listesi ve Birleşik Liste (İslami Hareket).

Ortak Arap Listesi üç partiden oluşuyor. Bunlar Barış ve Eşitlik için Demokratik Cep, Ulusal Demokratik Birlik ve Arap Değişim Hareketi.

Birleşik Liste ise İsrail polisinden emekli Tuğgeneral Yoav Segalovich ile ittifak kurdu. Segalovich, listenin ikinci sırasında yer alıyor.

Tüm Arap partilerini tek bir seçim listesinde birleştirmek amacıyla kamuoyundan yoğun baskı gelmesine ve çok sayıda girişimde bulunulmasına rağmen Birleşik Liste bu formülü reddetti ve Segalovich ile kurduğu ittifakla seçime girmekte ısrar etti.

Metne göre bu tutum, Birleşik Liste’nin seçim sonuçlarının ardından kurulacak hükümet koalisyonuna katılma yönündeki sürekli arayışının bir parçası.

Kamuoyu araştırmaları üç partiden oluşan Ortak Arap Listesi’nin Knesset’te 8 ila 9 sandalye, Birleşik Liste’nin ise 4 ila 5 sandalye kazanacağını gösteriyor.

Sonuç

Yaklaşan Knesset seçimleri, İsrail tarihinin en önemli seçimlerinden biri olarak görülüyor. Bunun nedeni, seçimlerin İsrail tarihinin en uzun süre görev yapan başbakanlarından biri olan ve metinde “en aşırı isimlerden biri” olarak nitelendirilen Binyamin Netanyahu’yu iktidardan uzaklaştırma ihtimali taşıması.

Kamuoyu araştırmaları Netanyahu karşıtı kamptaki partilerin Knesset’teki sandalye sayısında Netanyahu’nun kampının önüne geçeceğini gösteriyor.

Ancak bu partilerin hükümet kurmak için gerekli 61 sandalyeye ulaşıp ulaşamayacağı henüz net değil.

Metne göre İsrail toplumunun geniş kesimlerinde ırkçılığın yaygınlaşması ve Netanyahu karşıtı kamptaki partilerin çoğunun bir ya da birden fazla Arap partisinin desteğine dayanmayı reddetmesi dikkate alındığında, bu partilerin mevcut tutumlarını değiştirmeden hükümet kurması zor, hatta imkânsız olabilir.

Kaynakça : Al-Araby Al-Jadeed