Gazze’de Yeni Ders Yılı: Okulların Yüzde 80’i Hizmet Dışı

Okulların açılması dünyanın birçok yerinde sevindirici bir gelişme olarak karşılanırken Gazze’de yeni ders yılı aileler için yeni bir yükü beraberinde getiriyor. Süregelen soykırım, bölgedeki ailelerin büyük çoğunluğunu eğitimin en temel ihtiyaçlarını dahi karşılamakta zorlandıkları bir tabloyla karşı karşıya bırakıyor.

Kuşatma altındaki Gazze’de yaşayan pek çok kişi gibi Fatıma Nasır da eşi ve beş çocuğuyla "son derece kötü" olarak nitelendirdiği koşullarda hayatını sürdürüyor. Yeni ders yılı öncesinde her yıl tekrarladığı hazırlıklar ise artık geride kaldı.

Fatıma, savaştan önce bu dönemlerde çocuklarını okul alışverişi için çarşıya götürdüğünü, bugün ise yoksulluk, yerinden edilme ve yıkım nedeniyle su ve yiyecek bulmanın giysi ve kırtasiyeden çok daha öncelikli hale geldiğini anlatıyor.

Savaşın başlamasıyla eşinin işini kaybettiğini belirten Fatıma, ailenin artık düzenli bir gelirinin bulunmadığını ve hayır amaçlı aşevlerinde dağıtılan yiyeceklerle geçinmeye çalıştığını söylüyor.

Fatıma, en temel okul malzemelerinin parasını dahi karşılayamayan bir ailenin çocuklarını nasıl yeniden okul sıralarına gönderebileceğini sorguluyor.

Sorun yalnızca okul malzemesi satın alamamakla da sınırlı değil. Çadırlar, aşırı sıcaklar, dinmeyen gürültü ve ders kitaplarının bulunmaması çocukların ders çalışmasını güçleştiriyor.

Ailenin cep telefonu da bulunmuyor. Bu nedenle çocuklar, Eğitim Bakanlığı ile ücretsiz eğitim girişimlerinin büyük ölçüde çöken eğitim sistemindeki kayıpları telafi etmek amacıyla oluşturduğu uygulama ve çevrim içi platformlardan yararlanamıyor.

Otuzlu yaşlarındaki Meryem el-Mısri de iki çocuğu Cad (6) ve Kenan (4) için benzer sorunlarla karşı karşıya. Eşi, Aksa İntifadası sırasında İsrail güçlerinin açtığı ateş sonucu yaralanan Meryem’in ailesinin düzenli bir geliri bulunmuyor.

Han Yunus kampındaki kısmen yıkılmış evlerinde yaşayan Meryem, temel ihtiyaçlarını dahi güçlükle karşılayabildiklerini belirtiyor. Okul ve anaokulu malzemelerini temin etmek aile için ayrı bir kaygıya dönüşürken Meryem’in asıl endişesini yaşam koşullarının çocuklarının eğitim hakkının önünde engel oluşturması meydana getiriyor.

Eğitim Bakanlığı, hava koşulları ve öğrencilerin çadırlarla karavanlarda eğitim görmesi nedeniyle Gazze’de yeni ders yılının başlangıcını 19 Eylül’e erteledi. 

Yardım kuyrukları okul alışverişinin yerini aldı

Yeni ders yılının başlamasına üç haftadan az süre kalmasına rağmen Gazze’de pazarlarda önceki yıllarda görülen okul hazırlığı hareketliliği bulunmuyor. Kırtasiyeciler ve defter-kalem tezgahlarının önündeki kalabalıkların yerini yardım kuyruklarında bekleyen insanlar aldı.

Deyr el-Belah’taki tezgahında saatlerce müşteri bekleyen Muhammed Yunus, savaşın yalnızca yeni ders yılının görünümünü değil, ailelerin eğitim masraflarını karşılayabilme imkanını da değiştirdiğini anlatıyor.

Gelir kaynaklarını ve birikimlerini kaybeden aileler için en basit okul malzemelerini satın almak bile ek bir mali yüke dönüşmüş durumda. Buna karşın Yunus’un kırtasiye ürünleri satmaktan başka geçim seçeneği bulunmuyor.

Üniversite mezunu üç kardeşten biri olan Yunus, kardeşleriyle birlikte kendi alanlarında çalışma fırsatı bulamadıklarını belirtiyor. Savaşta yakınlarını ve mal varlıklarını kaybettiklerini anlatan Yunus, günlük geçimini sağlayabilmek amacıyla kırtasiye tezgahı açtığını ancak bazı günler yalnızca birkaç şekel kazanabildiğini söylüyor.

Binlerce yerinden edilmiş ailenin sığındığı Han Yunus’un el-Mevasi bölgesinde ise yerinden edilmiş öğretmen Ahlam Abdülati, çadırlardan oluşan bir okul ve anaokulu kurarak çocukların eğitimlerini sürdürebilecekleri bir alan oluşturmaya çalışıyor.

Geleneksel okulların önemli bölümü tamamen veya kısmen yıkılırken bazı okul binaları da barınma merkezlerine dönüştürüldü.

Abdülati’nin kurduğu "Ahlam Gazze" adlı okul ve anaokulu, savaşın başlangıcından bu yana okulların sürekli hedef alınması ve yıkılmasının öğrencilerin geleceği üzerinde oluşturduğu tehdide karşı hayata geçirildi.

Kaynakta aktarılan resmi tahminlere göre Gazze’deki okulların yüzde 80’i hizmet dışı durumda. Mevcut eğitim alanlarının yüzde 55’ini çadır ve naylondan oluşturulan yapılar meydana getirirken 110 bin öğrenci de yeniden okul sıralarına dönmekte güçlük çekiyor. 

Herhangi bir düzenli destek veya finansman bulunmamasına rağmen Abdülati girişimini ayakta tutmaya çalışıyor. Defter ya da kalem parasını karşılayamayan bazı çocuklar ise derslerini yazabilmek için yardım kolilerinin kartonlarını kullanıyor.

Eğitimdeki kayıp çocukların psikolojisini de etkiliyor

Psikolojik ve sosyal uzman Dr. Ravda Hals, çocukların eğitim malzemelerinden mahrum kalmasının ya da uygun olmayan ortamlarda ders yapmak zorunda kalmasının yalnızca eğitimle ilgili bir sorun olmadığını belirtiyor.

Hals’e göre savaş, yerinden edilme, korku ve güvenlik duygusunun kaybıyla büyüyen Gazze’deki çocuklar açısından bu koşullar ciddi psikolojik ve toplumsal etkiler de oluşturuyor.

Çocukların öğrenebilmek için istikrar hissine ihtiyaç duyduğunu vurgulayan Hals, en temel okul ihtiyaçlarının karşılanamamasından çadırlar veya kalabalık alanlarda eğitim görmeye kadar uzanan koşulların öğrencilerin odaklanma becerisini, öğrenme motivasyonunu ve okula aidiyet duygusunu olumsuz etkileyebileceğini ifade ediyor.

Hals, mevcut şartların devam etmesinin özellikle ailelerinin ihtiyaçlarını karşılayamadığını gören çocuklarda hayal kırıklığı ve çaresizlik duygularını artırabileceği uyarısında bulunuyor.

Gazze’de eğitime verilen desteğin yalnızca kitap, kırtasiye ve okul sıralarıyla sınırlı tutulmaması gerektiğini belirten Hals, çocukların korkularını ifade edebilecekleri ve normal hayatlarının bir bölümünü yeniden kazanabilecekleri güvenli alanlarla psikososyal destek programlarının da oluşturulması gerektiğini vurguluyor. 

 

Kaynak: ultrasawt